Admin
19-02-2009, 01:35 AM
MÜHENDİSLİK VE MİMARLIK HAKKINDA KANUN
KANUN NO : 3458
Kabul Tarihi : 17 Haziran 1938
Resmi Gazete ile Neşir ve İlânı : 28 Haziran 1938 - Sayı: 3945
MADDE 1 - Türkiye Cumhuriyeti hudutları dahilinde mühendislik ve mimarlık unvan ve salâhiyeti ile sanat icra etmek isteyenlerin aşağıda yazılı vesikalardan birini haiz olmaları şarttır:
a) Mühendislik veya mimarlık tahsilini gösteren Türk yüksek mekteblerinden verilen diplomalar;
b) Programlarının yüksek mühendis veya mimar mektebleri programlarına muadil olduğu kabul edilen bir ecnebi yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebinden diploma almış olanlara usulüne tevfikan verilecek ruhsatnameler;
c) Türk Teknik Okulu mühendis kısmı ile programlarının buna muadil olduğu kabul edilen memleket dahilindeki diğer mühendis veya mimar mekteblerinden verilen diplomalar;
d) Programlarının Türk Teknik Okulu Mühendis kısmı programlarına muadil olduğu kabul olunan bir ecnebi mühendis veya mimar mektebinden diploma almış olanlara usulüne tevfikan verilecek ruhsatnameler.
MADDE 2 - Yukarıki maddenin (b) ve (d) fıkralarında yazılı ecnebi memleketlerden mezun olanlara ruhsatname verebilmek için çıktıkları mektebin aslî talebesi olarak tahsil dereceleri geçirmiş ve mektebin bütün tedrisatını muntazaman ve fiilen takip etmiş ve mektebde cari usullere göre geçirilmesi lâzım gelen bütün imtihanları bitirmiş bulunmaları şarttır.
MADDE 3 - Birinci maddenin (a) ve (b) fıkralarında yazılı vesikaları haiz bulunanlara (Yüksek mühendis) veya (Yüksek mimar) ve (c) ve (d) fıkralarında yazılı vesikaları haiz bulunanlara da (Mühendis) veya (Mimar) unvanı verilir. Bu unvanlar diploma veya ruhsatnamelere de derç olunur.
MADDE 4 - Mühendislik veya mimarlık tahsilini gösteren Türk veya ecnebi yüksek mekteblerinde cari usullere göre doktora imtihanı vererek buna mahsus diplomayı almış olanlar doktor mühendis unvanını taşırlar.
MADDE 5 - Programları Türk yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebi programlarından dun ve teknik okulu programlarından yüksek olan ve fakat bulunduğu memleketçe yüksek mekteblerden sayılan bir mühendis veya mimar mektebini 2 nci maddede yazılı şartlar dairesinde bitirmek suretiyle diploma almış olanlara (mühendis) veya (mimar) şehadetnamesi verilir.
(*) Bu kanunla Nafıa Vekilliğine verilmiş olan vazife ve selâhiyetler, 22.9.1944 tarih ve 4121 sayılı Kanunla Milli Eğitim Bakanlığına devredilmiştir.
Geçen fıkrada yazılı mekteblerden mezun olanlar yüksek mühendis veya yüksek mimar ruhsatnamesi almak istedikleri takdirde yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebinin alâkalı ihtisas şubeleri ders programları mucibince okumadıkları derslerin imtihanlarını muvaffakiyetle geçirmiş olmaları şarttır.
MADDE 6 - Bu kanunda yazılı ruhsatnamenin verilmesi ve mekteb programları muadeletlerinin tetkiki ve bu işlerle uğraşacak heyetin teşkili usulleri ve ruhsatnamelerden alınacak harç miktarları alâkalı vekâletlerin mütalaaları alınarak Nafıa Vekâletince hazırlanacak bir nizamname ile tesbit olunur.(*)
Madde 7.- (Değişik: 4708 - 29.6.2001 / m13 c - Yürürlük m.14) 1 inci maddede belirtilen diploma veya ruhsatnamelerden birini haiz olmayanlar Türkiye'de mühendis veya mimar unvanı ile istihdam olunamazlar, imzalarla sanat icra edemezler, bu unvanları kullanarak rey veremezler ve imza da koyamazlar.
MADDE 8 - Yukarıki madde hükümlerine aykırı harekette bulunanlar 50 liradan 500 liraya kadar ağır para cezasiyle ve tekerrürü halinde para cezasiyle beraber ayrıca bir aydan üç aya kadar hapis cezasile cezalandırılırlar.
Birinci maddede yazılı diploma ve ruhsatnameyi haiz olmayanları bu vesikaları haiz olanlara mahsus unvan ve salâhiyetle işlerinde kullanan kimselerle hükmî şahsiyetlerin mümessilleri de aynı suretle cezaya mahkûm edilirler.
MADDE 9 - Devlet daire ve müesseseleriyle belediye hizmetlerinde bulunan Yüksek mühendis, Yüksek mimar, mühendis, mimar ve fen memurları çalışma saatleri dışında bile olsa ücretli veya ücretsiz hususi surette sanatlarını icra edemezler. Ancak serbest meslek erbabı bulunmayan ve mahallin belediye ve Nafıa idarelerinin müracaatı ve en büyük mülkiye âmirinin muvafakatiyle zaruret bulunduğu tahakkuk eden yerlerde tasdik ve murakabesi kendilerine veya mensub oldukları mahalli idarelere ait olmıyan memleketin umraniyle alâkalı hususi mesleki işleri devamlı olmamak ve hariçte yazıhane açmamak ve asıl vazifelerini çalışma saatleri dışında yapmak şartiyle birinci fıkrada yazılı memurlar iş kabul edebilirler.
Profesörlük, öğretmenlik ve doçentlik birinci fıkrada yazılı memnuiyet hükmünden müstesnadır.
MADDE 10 - 1035 ve 3077 sayılı kanunlar ilga edilmiştir.
GEÇİCİ MADDE 1 - 3077 sayılı Kanunun neşrinden evvel 1035 sayılı Kanuna göre mühendis veya mimar unvaniyle verilmiş olan diplomalarla ruhsatnameler, Yüksek mühendis veya yüksek mimarlık unvaniyle verilecek ruhsatnameler hükmünde olup bu kanunun neşrinden itibaren en çok altı ay içinde bu mühendis ve mimarlar diploma ve ruhsatnamelerini yeni unvanlarına göre değiştirmek mecburiyetindedirler.
MADDE 11 - Bu Kanun neşri tarihinden muteberdir.
MADDE 12 - Bu Kanun hükümlerinin icrasına İcra Vekilleri Heyeti memurdur.
(*) 1. Bk. Bakanlar Kurulunun 11 Mayıs 1939 tarih ve 2/10941 sayılı kararnamesiyle yürürlüğe konulan TÜZÜK, T.C. Tüzükleri: c.2 - s.333.
2. Maddedeki harç miktarlarının tesbitine dair hüküm, 25 Şubat 1952 tarih ve 5887 sayılı Kanunun 126 ıncı maddesiyle kaldırılmıştır.
KANUN NO : 3458
Kabul Tarihi : 17 Haziran 1938
Resmi Gazete ile Neşir ve İlânı : 28 Haziran 1938 - Sayı: 3945
MADDE 1 - Türkiye Cumhuriyeti hudutları dahilinde mühendislik ve mimarlık unvan ve salâhiyeti ile sanat icra etmek isteyenlerin aşağıda yazılı vesikalardan birini haiz olmaları şarttır:
a) Mühendislik veya mimarlık tahsilini gösteren Türk yüksek mekteblerinden verilen diplomalar;
b) Programlarının yüksek mühendis veya mimar mektebleri programlarına muadil olduğu kabul edilen bir ecnebi yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebinden diploma almış olanlara usulüne tevfikan verilecek ruhsatnameler;
c) Türk Teknik Okulu mühendis kısmı ile programlarının buna muadil olduğu kabul edilen memleket dahilindeki diğer mühendis veya mimar mekteblerinden verilen diplomalar;
d) Programlarının Türk Teknik Okulu Mühendis kısmı programlarına muadil olduğu kabul olunan bir ecnebi mühendis veya mimar mektebinden diploma almış olanlara usulüne tevfikan verilecek ruhsatnameler.
MADDE 2 - Yukarıki maddenin (b) ve (d) fıkralarında yazılı ecnebi memleketlerden mezun olanlara ruhsatname verebilmek için çıktıkları mektebin aslî talebesi olarak tahsil dereceleri geçirmiş ve mektebin bütün tedrisatını muntazaman ve fiilen takip etmiş ve mektebde cari usullere göre geçirilmesi lâzım gelen bütün imtihanları bitirmiş bulunmaları şarttır.
MADDE 3 - Birinci maddenin (a) ve (b) fıkralarında yazılı vesikaları haiz bulunanlara (Yüksek mühendis) veya (Yüksek mimar) ve (c) ve (d) fıkralarında yazılı vesikaları haiz bulunanlara da (Mühendis) veya (Mimar) unvanı verilir. Bu unvanlar diploma veya ruhsatnamelere de derç olunur.
MADDE 4 - Mühendislik veya mimarlık tahsilini gösteren Türk veya ecnebi yüksek mekteblerinde cari usullere göre doktora imtihanı vererek buna mahsus diplomayı almış olanlar doktor mühendis unvanını taşırlar.
MADDE 5 - Programları Türk yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebi programlarından dun ve teknik okulu programlarından yüksek olan ve fakat bulunduğu memleketçe yüksek mekteblerden sayılan bir mühendis veya mimar mektebini 2 nci maddede yazılı şartlar dairesinde bitirmek suretiyle diploma almış olanlara (mühendis) veya (mimar) şehadetnamesi verilir.
(*) Bu kanunla Nafıa Vekilliğine verilmiş olan vazife ve selâhiyetler, 22.9.1944 tarih ve 4121 sayılı Kanunla Milli Eğitim Bakanlığına devredilmiştir.
Geçen fıkrada yazılı mekteblerden mezun olanlar yüksek mühendis veya yüksek mimar ruhsatnamesi almak istedikleri takdirde yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebinin alâkalı ihtisas şubeleri ders programları mucibince okumadıkları derslerin imtihanlarını muvaffakiyetle geçirmiş olmaları şarttır.
MADDE 6 - Bu kanunda yazılı ruhsatnamenin verilmesi ve mekteb programları muadeletlerinin tetkiki ve bu işlerle uğraşacak heyetin teşkili usulleri ve ruhsatnamelerden alınacak harç miktarları alâkalı vekâletlerin mütalaaları alınarak Nafıa Vekâletince hazırlanacak bir nizamname ile tesbit olunur.(*)
Madde 7.- (Değişik: 4708 - 29.6.2001 / m13 c - Yürürlük m.14) 1 inci maddede belirtilen diploma veya ruhsatnamelerden birini haiz olmayanlar Türkiye'de mühendis veya mimar unvanı ile istihdam olunamazlar, imzalarla sanat icra edemezler, bu unvanları kullanarak rey veremezler ve imza da koyamazlar.
MADDE 8 - Yukarıki madde hükümlerine aykırı harekette bulunanlar 50 liradan 500 liraya kadar ağır para cezasiyle ve tekerrürü halinde para cezasiyle beraber ayrıca bir aydan üç aya kadar hapis cezasile cezalandırılırlar.
Birinci maddede yazılı diploma ve ruhsatnameyi haiz olmayanları bu vesikaları haiz olanlara mahsus unvan ve salâhiyetle işlerinde kullanan kimselerle hükmî şahsiyetlerin mümessilleri de aynı suretle cezaya mahkûm edilirler.
MADDE 9 - Devlet daire ve müesseseleriyle belediye hizmetlerinde bulunan Yüksek mühendis, Yüksek mimar, mühendis, mimar ve fen memurları çalışma saatleri dışında bile olsa ücretli veya ücretsiz hususi surette sanatlarını icra edemezler. Ancak serbest meslek erbabı bulunmayan ve mahallin belediye ve Nafıa idarelerinin müracaatı ve en büyük mülkiye âmirinin muvafakatiyle zaruret bulunduğu tahakkuk eden yerlerde tasdik ve murakabesi kendilerine veya mensub oldukları mahalli idarelere ait olmıyan memleketin umraniyle alâkalı hususi mesleki işleri devamlı olmamak ve hariçte yazıhane açmamak ve asıl vazifelerini çalışma saatleri dışında yapmak şartiyle birinci fıkrada yazılı memurlar iş kabul edebilirler.
Profesörlük, öğretmenlik ve doçentlik birinci fıkrada yazılı memnuiyet hükmünden müstesnadır.
MADDE 10 - 1035 ve 3077 sayılı kanunlar ilga edilmiştir.
GEÇİCİ MADDE 1 - 3077 sayılı Kanunun neşrinden evvel 1035 sayılı Kanuna göre mühendis veya mimar unvaniyle verilmiş olan diplomalarla ruhsatnameler, Yüksek mühendis veya yüksek mimarlık unvaniyle verilecek ruhsatnameler hükmünde olup bu kanunun neşrinden itibaren en çok altı ay içinde bu mühendis ve mimarlar diploma ve ruhsatnamelerini yeni unvanlarına göre değiştirmek mecburiyetindedirler.
MADDE 11 - Bu Kanun neşri tarihinden muteberdir.
MADDE 12 - Bu Kanun hükümlerinin icrasına İcra Vekilleri Heyeti memurdur.
(*) 1. Bk. Bakanlar Kurulunun 11 Mayıs 1939 tarih ve 2/10941 sayılı kararnamesiyle yürürlüğe konulan TÜZÜK, T.C. Tüzükleri: c.2 - s.333.
2. Maddedeki harç miktarlarının tesbitine dair hüküm, 25 Şubat 1952 tarih ve 5887 sayılı Kanunun 126 ıncı maddesiyle kaldırılmıştır.